“Spiel ist Spiel” en “Voetbal is oorlog ” zijn gevleugelde uitspraken van succesvolle trainers uit het verleden. Dat voetbal oorlog kon zijn heb ik als 17 jarige mee mogen maken, toen ik de vakantie met mijn ouders doorbracht op Texel in de zomer van 1974. Te midden van een stel zeer luidruchtige oosterburen, heb ik de eerste “Schwalbe” mogen aanschouwen, met alle gevolgen van dien. Maar ook de jaarlijkse ontmoetingen tegen naburige clubs duurden langer dan de 90 min. regulaire speeltijd. Vaak moest je als B en A jun. soms weken later nog de hoon ontvangen van een verloren wedstrijd in de competitie. Het behoeft dus geen uitleg dat ik zeeeer geïnteresseerd was in zondag 18 sept.. Maar liefst 4x zouden de buren op bezoek komen, en nu weet iedere Arsenal trainer dat, als je de TC tevreden wil houden, je eigenlijk maar 4 wedstrijden per jaar hoeft te winnen. Niet alleen omdat Buitenveldert en Swift buren zijn, maar ook omdat ze niet onder de maat voetbal spelen. Tevens loop je na zo’n winstpartij een stuk relaxter over het schoolplein, heb je voorlopig genoeg munitie om iedere grap te pareren met de woorden “maar WIJ hebben gewonnen met 4-1,….. toch ??? ” Nou,…. en dat deden ze dus, die A en B junioren, gewoon winnen,…. met grote cijfers, van je schoolvrienden, of buurtgenoten,…of zoals de A1 mee mocht maken, ex clubgenoten. Als team overgekomen vanaf Swift, streden zij als waren het “geboren godenzonen ” en versloegen hun ex clubmaatjes met 4-1. Klasse mannen, ennuh ,… geniet ervan. Ook de B1 kruisden de degens of liever, lieten een mooi staaltje Arsenal strijdlust zien, in een attractief duel, dat door een meer dan gemiddeld aantal toeschouwers luidruchtig aanmoedigend, werd bekeken. Snelle aanvallen leverden zoveel kansen op, dat mede door het goede keeperswerk van de Swift doelman, de vernedering beperkt bleef, maar zeker de tweede helft, een boeiend duel opleverde. Toen bij de stand van 2-1 de wisselspelers ingebracht werden, ging het mooie voetbal gewoon door en bouwden de kanjers van de B1 de voorsprong rustig uit naar een fraaie 4-1 eindstand, om zodoende niets onder te doen voor hun grotere broers van de A. Goed gedaan mannen, ook jullie wens ik een prettige tijd op het schoolplein en de lokale hangplek.
Lekker, de eerste 6 punten waren meer dan binnen, maar van een jubelstemming was nog niets te bespeuren bij het kader van de selectie, die, nadat het tweede elftal de halfgodenzonen van VVA-de Spartaan een lesje in collectief pressie voetbal gaven, moesten aantreden tegen de selectiesenioren van Swift. Maar eerst die lastige wedstrijd tegen VVA-De Spartaan. Met de sterke conditionele basis, en een strijdplan daarop gericht, speelden de mannen van Ro een puike wedstrijd, altijd vooruit spelend, met directe pressie bij balverlies, werd het energie potje bij de tegenstander lekgespeeld, om in de tweede helft, tijdens een ware wolkbreuk genadeloos toe te slaan, terwijl de arme Theo ( de scheidsrechter ) die aan het eind van de eerste helft getroffen werd door een harde bal op de slaap, enige minuten verkering zocht met het kunstgras. Gelukkig liet hij in de tweede helft nog steeds dezelfde gepassioneerde manier van leiden zien, van lijden was dus alleen sprake bij de mannen van VVA-Spartaan, die de tweede helft totaal weggespeeld werden, en ook zij moesten genoegen nemen met een 4-1 eindstand. Hierbij wil ik Elay bedanken voor zijn voortreffelijke invulling van de keeperspositie, in deze tijd dat de keepers knock out gaan bij bosjes, en hij pas drie weken zijn keepersvirus niet langer onderdrukt, maar na een paar trainingen de vraag van de selectie trainers spontaan met ja beantwoorde en zijn debuut maakte in het tweede. Net als Jasper, de geblesseerde keeper, is hij dus uit het goede hout gesneden, en wens ik hen een blessurevrije herbesmetting met dat o zo mooie keepersvirus.
Tijdens het schrijven van dit stukje zoeken mijn hersenen hun wellicht deleted files na, op zoek naar de trainer met de uitspraak “spiel ist spiel “, ik kom er maar niet op,….. googlelen … ? Ben je gek,…. hopelijk zijn er genoeg mensen binnen de club die mij Ko…assistentie willen verlenen, dan komt dat allemaal goed. Maar dat spiel ist spiel van toepassing was op het spel van het 1e selectie elftal in de eerste helft, is duidelijk voor een ieder die de primaire doelstelling van een wedstrijd heeft meegekregen via de talloze interne en externe trainers cursussen binnen de asv Arsenal,….. Winnen,… en niets meer dan dat. Soms is het noodzakelijk sober voetbal te spelen, heeft het tijd nodig het spel van de tegenstander te “lezen”, om na het leegeten van hun energie voorraad, genadeloos toe te slaan. Na een mindere eerste helft, waarin Patrick met de juiste techniek zijn voormalige ploegmaat ( ook hij speelde tegen zijn exploegmaatjes ) de bal letterlijk van zijn veters afpakte tijdens een 1 tegen 1 duel, speelde de selectie als een ander team na de rust, door het opvoeren van de druk, kwamen de kansen vanzelf, na de zoveelste corner was het notabene de “kleinste” van het veld die met een prachtige kopbal als breekijzer fungeerde. Zijn PK/gewichtsverhouding in combinatie met de goede techniek van timen, springen en koppen, zijn een kwelling voor iedere doelman, zoals de doelman van CF Portugal al kon bevestigen in het MVGM toernooi.( foto) Te meer een bewijs dat GROOT niet in centimeters is uit te drukken. Geweldige actie Rocky !! Toen even later Raymond zijn directe man voor de zoveelste keer uitspeelde binnen de 16, en hij minimaal getoucheerd werd zegevierde de ratio over de passie,…..liggen….. de pittbull in hem verloor het van zijn intelligentie. Waarschijnlijk wist ook hij dat de scheidsrechter een beslissing in de eerste helft, waarbij hij arsenal onterecht een penalty onthield na een harde charge van de Swift goallie, niets anders kon doen dan de bal op de stip te leggen, en Iwan jr. ondersteund door het voltallige tweede elftal op het terras bezig met de derde helft, koel bleef, scoorde, en Swift definitief op de knietjes bracht. Koppie erbij houden, controle op het middenveld, en een solide laatste lijn kon echter niet verhinderen dat Swift nog uit een vrije trap randje 16 m. de score naar de latere einstand kon tillen: asv Arsenal – Swift 2-1 .
Ook 9 punten gaven Wim nog geen voldoening, meteen overgestoken waar het derde selectieteam op veld 2, die het dozijn punten vol konden maken. Natuurlijk heb ik strategisch opgesteld, beide wedstrijden op de belangrijkste momenten gevolgd, en natuurlijk viel de mooie actie van Bart in de eerste helft me op, goede redding met de voet, om de rebound klem te controleren,… niks mis mee Bart. Dat het een stevige wedstrijd was, was over het hele complex te horen, en met het mes tussen de tanden, en de door frustratie veroorzaakte overtredingen van de tegenstander ondergaand, kon ook het derde na 10 min. extra tijd als triomfator het veld verlaten, 3-1 maakte het dozijn vol. ‘Tis niet niks, 12 punten op 1 dag tegen de buren,…..maaruhhh ik weet wat ze denken,…”we krijgen ze thuis nog “. Dus eerst maar een goeie derde helft spelen, verder gaan naar de volgende wedstrijd, en de komende drie maanden trots door de buurt wandelen.
“Voetbal is oorlog “zei Rinus Michels en bereidde zich voor op de volgende matzch, zoals alleen hij dat kon zeggen.
Sportieve groeten,
Ton
