“Wanneer krijgen we weer eens een beker?” Voetballen is leuk, maar er moeten af en toe tastbare prijzen worden gewonnen die op school aan de juf kunnen worden getoond.

Daarvoor is de maand mei de beste tijd van het jaar. Je kan kampioen worden in de competitie en je kan links en rechts een beker ophalen op een toernooi.

De F4 had de smaak al een beetje te pakken gekregen op het Wim Teuling-toernooi, waar het team de finale wist te bereiken. Op 13 mei mochten we aantreden voor het jaarlijkse UNO-toernooi in Hoofddorp.

Het team speelde een halve competitie met vier tegenstanders. UNO had een redelijk gelijkwaardige poule weten samen te stellen, zodat er een paar spannende wedstrijden gespeeld konden worden.

De eerste wedstrijd, tegen UNO F8, ging lange tijd gelijk op. UNO had een paar sterke spelers die regelmatig gevaarlijk in de buurt van het Arsenal-doel wisten te komen. Ze scoorden echter niet, en tegen het einde van de wedstrijd wist Arsenal wel twee keer het doel te vinden. Een goed begin is het halve werk.

De tweede wedstrijd leek minder goed af te lopen. KDO F4 speelde beter dan Arsenal en stond vijf minuten voor tijd verdiend op een 3-1 voorsprong. Onze F4 liet zich echter niet kennen en zette de tegenstander in de slotfase zwaar onder druk. Dat resulteerde in de twee doelpunten die nodig waren voor een gelijkspel. Een ultieme poging om ook nog een de overwinning binnen te halen was echter vergeefs.

Toen Arsenal de overige twee wedstrijden winnend had weten af te sluiten, wisten we een ding zeker: we hebben het toernooi gewonnen, tenzij KDO ons op doelsaldo heeft afgetroefd.

Bij het clubhuis was geen uitslagenbord, zodat we niet wisten hoe de andere wedstrijden in onze poule waren afgelopen. Enigszins gespannen wachtten we dan ook op de prijsuitreiking.

De trekking van de tombola ging naadloos over in de bekendmaking van de eindstanden. Toen KDO in onze poule de derde prijs uitgereikt kreeg, dachten we zeker te weten dat we als eerste waren geëindigd. Groot was dan ook onze verbazing toen Arsenal werd opgeroepen om de tweede prijs in ontvangst te nemen.

UNO F7, die we twee van de vier wedstrijden hadden zien verliezen, zou het toernooi hebben gewonnen. Een verbaasde blik in de richting van de toernooileider hielp. De man realiseerde zich dat er een vergissing moest zijn gemaakt, vroeg een time-out aan en begon koortsachtig in zijn papieren te bladeren.

De coach van UNO F7 redde de situatie door met Yasin van beker te ruilen. Zo konden we na een dag heerlijk voetballen met de hoofdprijs in de tas de terugreis naar Amsterdam aanvaarden.

Michiel Langman

En dan Dé Wedstrijd voor de F5 in de voorjaarscompetitie van de 7de klasse 059.

De match waarin het kampioenschap in ons voordeel had kunnen worden beslist, als we minimaal gelijk zouden spelen.
Als we zouden winnen dan had het helemaal bekeken kunnen zijn want dan zouden we virtueel 7 punten voor hebben gestaan met 1 wedstrijd minder gespeeld. Als we dan inhaalwedstrijden hadden moeten spelen dan zou dat een zeer comfortabele en geruststellende voorsprong zijn geweest. Dan hadden we nog steekjes kunnen laten vallen.

Als, ja dan.

Uit bij ZSGO/WMS F4, zoals gezegd dé match.

Thuis hadden we nipt van ze gewonnen in een enerverende wedstrijd.
Er werd op Hoog niveau gespeeld voor het niveau waarop we spelen vond ik.
En net zo een hoogstaande wedstrijd kreeg iedereen aanwezig voorgeschoteld gekregen afgelopen woensdag 16 mei om 17.00 uur. Met flink wat publiek, wat altijd leuk is, en een tegenstander die vanuit eigen kracht aantrad met hetzelfde team als thuis bij ons.

Gelukkig hebben we allemaal ook schoenen met nopjes want we speelden op gras.
Bommel, onze Jan van Beveren, had zijn noppenschoenen bij zich en Bommel heeft méde daardoor een 10 gekeept.
Een 10 als keep, stel je voor. Hij heeft ons er doorheen gesleept.

Heerlijk toch, een beslissende wedstrijd voetbal op een grasveld in plaats van kunstgras.
Zo hoort het te zijn, het is een cliché ik weet het, maar toch.

Ik denk dat wij waarschijnlijk iets meer in het voordeel zouden zijn geweest als we op kunstgras hadden gespeeld want we zijn bijna niet anders gewend. En dan is echt gras toch net even iets anders. Een gemiddeld gras voetbalveld heeft ongelijkheden in het oppervlak waar je met kunstgras geen last van hebt. Er kan zomaar één grasspriet uitsteken boven de rest en het schot op doel gaat 1 millimeter naast. De bal heeft andere fysische eigenschappen op echt gras dan op kunstgras.
Afijn; zo zie je maar weer dat elk voordeel (een perfecte kunstgrasmat) toch ook zijn nadeel heeft (het ontwennen om op echt gras te spelen).

Genoeg over voor- en/of nadeel, de titanenstrijd zou hoe dan ook plaatsvinden.
We hebben vooraf in de kleedkamer een goede tactische bespreking gehad vind ik. Een flipover vel aan de binnenkant van de kleedkamer deur, 100×65, met daarop een aantal tactische tips voor de jongens om de wedstrijd met succes te kunnen afsluiten. Ze waren er met volle aandacht bij maar wilden eigenlijk alleen maar wat graag weten of we kampioen waren als we de wedstrijd zouden winnen en of er dan een beker is en nog meer van die kleine jongensdromen.

En ondanks dat zag ik tijdens de wedstrijd mijn coaching terug. De aanwijzingen en het beter worden en het bewuster worden en daardoor de wedstrijd kunnen beïnvloeden, óók in zo’n belangrijke wedstrijd.
Ze pikken het goed op en vullen het zelf aan in het veld.
Ik vind het knap wat ze presteren en hoe ze omgaan met het sociale gebeuren van een team zijn.

Zelf was ik al bezig met deze wedstrijd vanaf het moment dat ‘ie was aangekondigd.
Niet gespannen, niet fanatiek, ik keek ernaar uit, had goede hoop en was mijzelf ervan bewust dat ik niet te serieus moest worden en dat plezier in dit eerste voetbalseizoen van de F5 voorop staat.
Soms kreeg ik wel kriebels en dan dacht ik na over hoe we deze wedstrijd met goed resultaat zouden kunnen afsluiten.
Ik dacht na over het thuisvoordeel van de tegenstander, en over de beste voorbereiding, en over de gevolgen van welke uitslag dan ook, kortom, ik zou er klaar voor moeten zijn.

De wedstrijd was voor de neutrale toeschouwer een geweldige pot.
Een enorme inzet van beide kanten waardoor het spel zich voor het grootste deel zo rond het middenveld van een F-veld afspeelde. Beide teams gaven niks prijs en het leek voor ons een gunstige wending te nemen.
De storm die ik had verwacht in het begin ven de wedstrijd bleef uit voornamelijk door het initiatief dat onze jongens namen.
Dat initiatief leverde geen kansen op en de keerzijde was dat ook ZSGO/WMS geen kans kreeg.

Gelijk opgaande strijd daardoor en ik begon mijzelf al in mijn handjes te wrijven.

Rust…..
Drinken………………….“ kunnen we nog kampioen worden? ”
“ Het gaat goed, het gaat goed, blijf nog even zitten en doe maar rustig aan “

Opwinding in de kleedkamer en ook wel een beetje mopperig.

“ Geen gebeukenoot, kom op jongens, het gaat prima zo, en niet snoepen in de rust en weer op naar het veld “.

En als jonge leeuwen die hun prooi al in zicht hebben haasten ze zich weer naar het strijdperk.

Jammer dat ZSGO/WMS als een troep machtige Olifanten uit de kleedkamer waren gekomen.
En wat is 20 minuten voor een helft dan kort!
Want vrij snel na aanvang van de 2de helft was het 1 – 0, en ik wist dat we dat niet meer zouden kunnen goedmaken.
ZSGO/WMS zette enorme druk waardoor wij meer bezig waren met tegenhouden dan toedoen.
En daar komt die 10 voor Bommel weer om de hoek want als hij er niet was geweest dan stond er zomaar 4-0 op het scorebord.

De momenten dat we er dan wel uitkwamen waren schaars en niet effectief.
Teveel geklooi in de voorhoede en een goede verdediging. Maar dat geklooi was er wel.

ZSGO/WMS heeft ons met 1 – 0 verslagen en staat nu op 1 punt achter ons in de stand om het kampioenschap.
Wij hebben een wedstrijd minder gespeeld, en een beter doelsaldo.
Als ( ) het zo blijft zonder inhaalwedstrijden dan staan wij nummer 1
Laten we hopen dat de strijd nog niet is gestreden en dat er inhaalwedstrijden door de KNVB kunnen worden ingepland.
Zou wel zo eerlijk zijn.

Compliment voor ZSGO/WMS, en voor de scheidsrechter.
Goede ontvangst en eerlijke en ronduit sportieve wedstrijd.
Jammer alleen dat er toch een sfeertje van “wij zijn kampioen “achteraf bij ZSGO/WMS.
Want dat is dus nog helemaal niet zo, dus. Nog niet.

Het is nu even afwachten wat er gaat gebeuren op het gebied van inhalen of niet en wie er uiteindelijk kampioen wordt/is.
Vooralsnog zaterdag 19 mei ons laatste toernooi, bij FC Castricum.

Groet Michel Fransman.

Daar hadden we lang naar uitgekeken: de revanche tegen de meisjes van SDZ. Zij zijn de enige tegenstanders van wie de F4 deze competitie een wedstrijd heeft verloren.

En er stond veel op het spel. De meisjes hadden één wedstrijd minder gespeeld en zes punten achterstand. Met een 15-0 overwinning zouden ze de F4 nog kunnen achterhalen.

Maar de F4 wilde echt kampioen worden. Met een dikke voorsprong op alle tegenstanders. En een klinkende overwinning in de laatste wedstrijd.

Vanaf de aftrap vlogen beide teams erin. Allebei fel op de bal en goed in de combinatie. Het werd een kampioenswedstrijd waar de vonken vanaf vlogen.

De verdedigers aan beide kanten hadden er de handen vol aan om de aanvallers van de tegenstander bij het doel weg te houden. Maar de F4 wist elke aanval te onderscheppen. Keeper Felix stond bijna voortdurend met zijn neus bovenop de actie, maar kreeg zelf geen bal te verwerken.

Aan de andere kant was de situatie vergelijkbaar. De aanvallen van Arsenal smoorden keer op keer in de hechte defensie van SDZ.

Het was nul-nul in de rust. Genoeg voor het kampioenschap, maar niet goed genoeg voor een uitgelaten feest. Daarvoor moesten echt een paar doelpunten worden gescoord.

Zes minuten in de tweede helft was het eindelijk raak. Na een combinatie met Danilo wist Loai het eerste doelpunt te scoren. En een minuut later was het opnieuw raak, toen Danilo een assist van Loai wist te verzilveren.

Het spandoek dat een halfjaar in de linnenkast had moeten doorbrengen kon weer tevoorschijn komen. De reserves maakten er vast een ereronde mee langs het veld.

En terecht. De doelpunten hadden het verzet van de meisjes gebroken. Het laatste kwartier was sprake van een bijna voortdurende belegering van het doel van SDZ. Dat leidde tot nog drie doelpunten.

De laatste was de mooiste, en het was dan ook Yasha die tot “man of the match” zou worden uitgeroepen. Hij pikte een afgevallen bal op en schoot die vanuit de tweede lijn in de korte hoek in de kruising.

En wat kwam het goed uit dat deze wedstrijd op een maandagavond werd gespeeld. In de kantine kon keihard worden meegebruld met “We are the champions”, waarna de vaders een biertje dronken en de jongens buiten een balletje trapten.

Samenspel Doet Zegevieren. Dat heeft de F4 dit jaar wel laten zien. Twee keer kampioen in één voetbalseizoen. Moe maar voldaan kunnen we ons opmaken voor het volgende seizoen.

Michiel Langman

Sportpark de Hoop ligt in de buurt waar ik vanaf mijn 12de tot aan het moment dat ik het nest verliet heb gewoond.
Diemen-Zuid op de grens met Duivendrecht tegenover de Bascule.

Laat nou juist daar een van de cruciale wedstrijden in de competitie van de F5 zich hebben afgespeeld, afgelopen zaterdag 12 mei 2012. Uit bij CTO 70 F6, die we thuis met 6 tegen 0 hadden overwonnen.

Voor de eerste keer dit seizoen heb ik mijzelf betrapt op een te groot zelfvertrouwen.
Met andere woorden, ik had ons al rijk gerekend voordat het spel was gespeeld. Heel dom, zal ik ook nooit meer doen/toelaten.
Het bleek toch even wat lastiger dan ik van tevoren had gedacht/ingeschat.

We begonnen voorspoedig. Vrij snel voor en na dat doelpunt kreeg ik een gevoel van: oké, dat wordt een simpele pot.
Had ik dat toch even verkeerd, want CTO 70 zette flink aan en binnen No time stonden we met 3-1 achter, met als gevolg dat we met een raar gevoel de rust in gingen.

Hoe kan dat nou?
Wat overkomt ons, de titelkandidaat, wij zijn toch beter, en we staan bovenaan!!!
Tja, zoals al eerder gemeld, de overmoed had mij in de greep genomen, en we hadden even geen antwoord op wat ons daardoor terecht overkwam.

Dat was even wennen, een achterstand bij rust.

Wat er tijdens de rust in de kleedkamer is besproken was na afloop van de wedstrijd de grote vraag van de toeschouwers/ouders, want met af en toe geweldige combinaties en een tomeloze inzet zijn we er in geslaagd om in de tweede helft de wedstrijd een heel ander beeld te geven en uiteindelijk met een 3-4 overwinning naar huis te gaan.
Niks gestolen en totaal verdiend. Compliment voor alle spelers

Dat wat er in de kleedkamer gebeurd blijft in de kleedkamer.

Dat is de magie van de kleedkamer. Daar doet iedereen zijn open zegje, en het is niet alleen de coach die wat te zeggen heeft.
Geloof en vertrouwen. Het uitleggen op een rustige en kindvriendelijke manier wat de oorzaak is van de achterstand en een paar woorden die het vertrouwen van de coach in de ploeg weer even duidelijk maken hebben het gedaan.

Ze hebben het zelf gedaan, alleen maar.

De ontlading aan het eind van de wedstrijd was enorm.
3-3 was al een enorme ontlading want Mateo scoorde die belangrijke treffer.
En dat er dan uiteindelijk gerechtigheid plaatsvindt met de 3-4 van ik weet niet eens meer wie is terecht.

De laatste 5 minuten van de wedstrijd heb ik meer buiten dan in het veld beleefd.
Pijntjes hier en even opletten daar en de ophoping van adrenaline in het lijf en de toeschouwers die tot het uiterste zijn getergd.

Wat een opluchting, deze overwinning.
We staan nu stijf bovenaan.
Woensdag de wedstrijd!!!

ZSGO/WMS F4 uit. Ik heb een foto van hun site geprint van hun F4.
Kan niet zo zijn dat er gesmokkeld wordt met spelers van een ander team.
Eerlijk is eerlijk en de strijd moet worden gestreden.

Groet Michel Fransman.

Afgelopen zondag hebben wij meegedaan, Arsenal E2, aan een perfect georganiseerd toernooi bij Legmeervogels in Uithoorn.
Chapeau voor deze club!

Het weer zat ook goed mee deze dag. De zon scheen vol op en onze jongens hadden er zin in om een mooi resultaat te halen.
We moesten 4 potjes spelen in onze groep van 5 deelnemers. Voor ons veel “exotische” namen als Koedijk en Zaanlandia, maar dat gaf alleen maar een mooi tintje aan dit toernooi. Onze jongens wonnen vrij gemakkelijk de eerste 2 wedstrijden met een paar schitterende aanvallen zoals wij dit seizoen wel vaker hebben laten zien. Jammergenoeg bleven we de twee laatste wedstrijden op een gelijkspel steken en dit had als gevolg dat wij net de 1e plaats aan ons voorbij zagen gaan. Toch een zeer mooie prestatie waar Arsenal trots op kan zijn.

Joost Goudsmit (teamleider E2)

Afgelopen woensdag 2 mei j.l. is Roemer erin geslaagd als beste keeper het districtkampioenschap af te sluiten.

Een geweldige prestatie.
Op 18 mei a.s. gaat hij naar de finale voor beste keeper van Nederland in zijn leeftijdscategorie.
Wij zijn nu al erg trots op onze keeper, en wensen hem veel succes.
De finales vinden plaats op vrijdag 18 mei bij VVOG in Hardewijk.

Wim Teuling

Op 2 mei j.l. mocht Roemer, de keeper van Arsenal D2 zich meten met andere keepers uit de regio, tijdens de laatste Frans Hoek Keeperpromotiedag, gehouden op de velden van KSV te heerhugowaard.

Dat dit de laatste mogelijkheid was om je te kwalificeren voor de landelijke finale, was wel duidelijk uit het deelnemersveld. Keepers uit Friesland en zelfs uit Den Haag die hun regiodag niet konden meemaken, kregen nu de kans om hun kunnen te tonen tijdens deze prima georganiseerde dag bij KSV.
Met meer dan 60 deelnemers in zijn klasse 10/11 jaar beloofde het een harde strijd te worden te worden, maar gesteund door de vaste harde kern, werd de ochtend gevuld met oefenvormen, die bij Roemer natuurlijk al jaren lang “ouwe koek ” zijn. Na een lunch en een uitleg van de wedstrijd vorm begon “keeperoorlog” een wedstrijd/trainingsvorm waarbij vooral het voetballend vermogen van de keepers wordt getest. Gelukkig is dit “spel” ook bekend bij Roemer.
Na een vervelende blessure in de groepsfinale, die toch gewonnen werd ( klasse Roemer) , moest hij zich meten met de andere poulewinnaars, ten overstaan van zo’n 100 leeftijdgenoten en aanhang,….ik geef het je te doen !!!
Maar zoals de spelers van de D2 en van menig C elftal waar Roemer zijn zondagse keeperhonger stilt weten dat Roemer gewoon heel moeilijk te passeren is in een 1 op 1 duel. Ondanks zijn opspelende blessure was hij simpelweg te moeilijk te passeren voor zijn medekeepers. Zijn moedige veroveringen van de bal, en zijn snelle spelhervattingen ( het spelletje was hem bekend, en hij speelde het goed ) deden de medefinalisten iedere keer met een sportieve handruk, maar zonder punten van het veld gaan, wat met applaus van keepers, trainers en alle sponsors en fanclubs de blessure een stuk minder erg maakte. Met een mooie trofee, en een automatische inschrijving voor de Landelijke “beste keeper van Nederland “dag gehouden op 18 Mei in Harderwijk was het doel bereikt. En net als de andere keepers van ASV Arsenal, die zich als geplaatst hebben tijdens de keeperdag bij Stormvogels in Velsen, hebben zij alle steun nodig van teamgenoten en supporters, om de keeperster van Arsenal op de landelijke finale dag te laten schitteren.

Met nog 14 dagen te gaan, tijd om de troepen te verzamelen lijkt me zo !
Ik nodig mezelf alvast uit.

Ik wil alle keepers bedanken voor hun geweldige inzet van de afgelopen jaren, en hoop dat ze mogen oogsten van wat als zaadje begonnen is, maar nu toch aardig vruchten begint te dragen .

Het lelijke eentje

]]> http://asvarsenal.nl/2012/05/arsenal-b1-is-afgelopen-zondag-kampioen-geworden/feed/ 0 http://asvarsenal.nl/2012/05/f1-weer-kampioen/ http://asvarsenal.nl/2012/05/f1-weer-kampioen/#comments Tue, 08 May 2012 08:06:13 +0000 michel http://asvarsenal.nl/?p=3703

Na een succesvolle najaarscompetitie is ook de voorjaarscompetitie voor de F1 zeer succesvol verlopen. 8 keer gewonnen en 49 doelpunten gemaakt, het kon niet missen, de F1 is weer kampioen geworden!! Goed gedaan jongens!!! Ben benieuwd wat het volgend seizoen bij de E gaat worden.

Marije Lafleur, leider F1