Frederik Hendrik
Frederik Hendrik, één van de voorlopers van het huidige ASV Arsenal, speelde hun wedstrijden in oranje shirts . Wat wil je ook met zo’n koninklijke naam. Bij de fusie van Frederik Hendrik en DEO werd het tenue veranderd. Toen ASV Arsenal in 1998 fuseerde met Nedlloyd en de clubkleuren daarbij veranderden naar oranje-wit, was daarmee de cirkel rond.

AVOG
AVOG, Altijd Voor Ons Genoegen, werd in 1919 opgericht na een gekostumeerde wedstrijd in het Oosterpark. Na drie seizoenen speelde AVOG al in de hoogste afdeling van de toenmalige Amsterdamsche Voetbalbond. Het duurde echter tot 1933/34 voordat het kampioenschap werd behaald in deze klasse en promotie naar de KNVB volgde. In 1934/45 werd ook in de 4e klasse KNVB het kampioenschap behaald. In de daaropvolgende promotie-wedstrijden kwam AVOG één punt te kort om de 3e klasse te bereiken.

De vriendenclub hield stand tot 1940. AVOG verloor een aantal joodse leden, die van de bezetter niet meer mochten voetballen. Daarnaast werd van hogerhand de maatregel doorgevoerd dat kleinere clubs dienden te fuseren. AVOG ging in zee met Avanti. De nieuwe naam: AAC.

vv SMN
Accomodaties:
‘Sahara’ (zandveld Banstraat, achter het Concertgebouw), Amsteldijk (‘op Van Tols weilanden, tien minuten gaans van de brug Ceintuurbaan’), Zuidelijke Wandelweg, IJsbaanpad (vanaf 1943)

De ‘Voetbal Vereniging Stoomvaart Maatschappij Nederland’, vv SMN, kent zijn oorsprong toen enkele collega’s in 1911 een voetbalelftal samenstelden bestaande uit kantoorpersoneel van de SMN. Tegenstanders waren andere bedrijven zoals de KNSM, Amsterdamsche Bank, Rijksverzekeringsbank, ‘Ripolin’ (de Rijkspolitie). Deze wedstrijden sloegen zo aan dat er werd besloten een eigen bond en competitie op te richten. Aldus werd de Amsterdamsche Kantoor Voetbal Bond opgericht (AKVB). De competitie, gestart in 1911/12, werd verdeeld in 2 afdelingen van 5 teams: SMN, Ripolin, Fiscus, HSM, Werkspoor, Blikma-Royal Club, Incasso Bank, Blauwhoedeveem, Locobank-Bussy Combinatie, Vrieseveem. SMN werd 1e in afdeling A, maar dolf het onderspit tegen de kampioen van afdeling B, de Fiscus. Met 1-2 en 1-6 werd verloren, wat geen schande is want winnen van de Fiscus is ook vandaag de dag nog slechts voor weinigen weggelegd.

SMN wordt algemeen kampioen van de AKVB in 1913 (uitslagen), 1914, 1916 en 1918. Daarna zakt SMN weg en belandt tijdens de jaren ’20 in de derde klasse. Noemenswaardig is wel de uit deze jaren afkomstige traditie van de jaarlijkse ontmoetingen op Hemelvaartsdag met de s.v. Insulinde van de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd, beurtelings in Rotterdam of Amsterdam.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gaat de AKVB noodgedwongen op in de AVB. Het eerste succes voor SMN in de AVB wordt behaald in 1952/53 als het eerste elftal kampioen wordt van de 2e klasse A, met o.a. de latere voorzitter Wim Kastelein in de gelederen. Het daaropvolgende seizoen wordt men weer kampioen na een beslissingswedstrijd tegen Wartburgia. De KNVB wordt zelfs gehaald door Z.C.F.C. uit Zaandam in de promotiewedstrijden de baas te blijven. Tot aan seizoen 1958/59 wordt met succes tegen degradatie geknokt, dan volgt de 1e klasse AVB weer.

Tijdens de jaren ’60 besluit het hoofdbestuur en de directie van de Stoomvaart Maatschappij “Nederland” na veel vergaderen dat er toestemming wordt gegeven om ook op beperkte schaal ‘buitenleden’ aan te nemen. Tot 1942 mocht alleen kantoorpersoneel lid worden, daarna werd dit verruimd naar alle werknemers. De jeugdledenwervingsacties hadden succes, in het begin van de jaren ’70 speelden een zestal jeugdelftallen op De Schinkel. Een aantal van hen bleef tot en met de Veteranen lid en/of werd bestuurslid, zoals voormalig voorzitter Coen Jonkerman.

De zeventiger jaren geven voor de voetbalvereniging SMN de nodige veranderingen. Door het samengaan van diverse havenbedrijven in Amsterdam en Rotterdam werd de naam van het bedrijf in 1970 veranderd in Nederlandse Scheepvaart Unie (NSU). Deze naam werd ook in de vereniging doorgevoerd: NSU’70.

FHDC
Fusieclub: Frederik Hendrik DEO Combinatie.
Voorloper van ASV.

AAC
Avanti AVOG Combinatie

ASV
Zuidelijke Wandelweg. Van dit terrein werd ook door clubs als Ajax en AFC gebruik gemaakt. Op de website van AFC valt te lezen: “van de Zuidelijke Wandelweg bestaat nu nog maar een klein stukje (bij de Amstel terzijde van de begraafplaats Zorgvlied). Vóór de realisatie van het stadsdeel Buitenveldert liep de Wandelweg door tot de Amstelveenseweg”.

ASV, ontstaan uit FHDC en AAC, bereikte in de jaren vijftig de KNVB, door als kampioen van de afdeling Amsterdam de beslissingswedstrijd tegen VIOS-Warmenhuizen (kampioen afdeling Noord Holland) te winnen. Bekende namen: Bertus Cromcamp (naar wie het ASV Arsenal-clubhuis op het Loopveld was genoemd) en Ad Lathouder.

Arsenal
Opgericht op 1 mei 1952. Tenue vergelijkbaar aan Arsenal f.c. (Londen). Door te fuseren met De Pionier in 1953 werd in één keer de sprong naar de eerste klasse AVB gemaakt.

Arsenal was de club van de Rivierenbuurt. Bekende naam in de beginjaren was keeper Jan Vinck, die daarvoor in de eerste elftallen van Ajax en Blauw-Wit had gespeeld.  De club had afdelingen voor voetbal, handbal, basketbal en honkbal. Jaap ten Dam was voorzitter was, werd een goed beleid gevoerd en het clubleven was voortreffelijk. Echter, er was geen vaste accommodatie. Er werd verdeeld over een aantal sportcomplexen in de stad gespeeld, waaronder het VVGA terrein aan de Middenweg. Een club met eigen velden werd gezocht in 1956 om mee te fuseren. Met ASV ging men om tafel zitten. Aldus werd ASV Arsenal gevormd.

De Pionier
Club uit Oud-Zuid met een twintigtal leden, spelende in de 1e klasse AVB. Ging in 1953 op in Arsenal, die daardoor in de 1e klasse kon gaan voetballen.

sc ASV Arsenal (t/m 1997/98)
Opgericht 1 oktober 1956.  Tenues: Rood-wit-blauw gestreepte shirts (verticale banen) , witte broeken , rode sokken.
Voorafgaand aan de ‘Willem II’ shirts werd gespeeld in een rood-wit-blauw shirt met één rode baan aan de ene kant, inclusief de mouw, één blauwe baan aan de andere kant, en de witte baan in het midden. Het 1ste zondag elftal (dat in het jubileum jaar kampioen werd in de 4de klasse KNVB) speelde zelfs in het wit met een dunne rode en blauwe streep op mouw en broek). Ten tijde van de Boelelaan werd gespeeld in een wit shirt, daarover een blauw hesje en een witte broek en rode kousen.

Accomodaties: Zuidelijke Wandelweg, Sloterdijk, Middenweg (VVGA), De Boelelaan (AFC), Het Loopveld (vanaf 1974). Vanaf 1956 tot 1974 werd als onderhuurder gebruik gemaakt van diverse velden. De jeugd speelde op de Middenweg, de senioren elders. Dit gaf nog wel eens wat communicatiestoornissen.

Doordat ASV in ‘de KNVB’ speelde was dit het vertrekpunt voor de fusieclub. Na 2 stabiele seizoenen kwam in seizoen 1958/59 toch de degradatie naar de AVB 1e klasse, het seizoen daarop meteen gevolgd door weer een degradatie! In 1960/61 werd wel meteen weer de promotie afgedwongen naar de 1e klasse. In een beslissingswedstrijd tegen Schellingwoude op het Watergraafsmeerterrein wordt door een doelpunt van Fred Fellinga (later voorzitter) met 1-0 gewonnen (2.500 toeschouwers).

Op maandag 4 juni 1963, Tweede Pinksterdag, wint ASV Arsenal uit tegen concurrent ASVA op de Kruislaan met 2-0 (Fred Fellinga & Henk Post). Terug in de KNVB. Het seizoen 1963/64 werd zelfs al bijna meteen doorgestoten naar de derde klasse. In een onderling duel met concurrent ASVK wordt met 1-2 verloren. Bij een 1-1 stand wordt een goal van ASV Arsenal ten onrechte afgekeurd, in de consternatie scoort ASVK en wordt kampioen. Ook in seizoen 1966/67 werd een 2e plaats behaald, dit keer achter DJK. Tot en met 1968/69 spelen we in de KNVB, wanneer degradatie naar de AVB volgt. Het was sowieso geen best seizoen: maar liefst 6 van de zeven zondagelftallen degraderen… Reden voor het bestuur een knallend ‘degradatiefeest’ te organiseren in “Krasnapolsky”.

In 1970/71 wordt er weer teruggekeerd naar de KNVB. Kampioen in de AVB 1e klasse A. Daarna Algeheel Zondag Kampioen AVB door winst op Watergraafsmeer en zelfs Algemeen Kampioen AVB door een 4-0 winst op de zaterdagkampioen DWV. Eén van de spelers van dat succesvolle team is huidig barman Fred Bos. Een seizoen later wordt via overwinningen op UVV (2-1 thuis), Volewijkers (1-0 uit), RCH uit (4-1 na verlenging), Texel (3-1 uit) de kwartfinale van de KNVB-Beker gehaald. Thuis tegen ADO’20 verliezen we verdiend met 0-2 in een bikkelhard duel.

Jarenlang heeft het eerste zondagelftal daarna in de 4e klasse van de KNVB gevoetbald. Regelmatige tegenstanders waren in die jaren Pancratius, Martinus, NEA, Roda’23, VDO en RKDES. Derby’s met vaak duizenden mensen aan de lijn. In 1975/76 doemt het degradatiespook op. In de een-na-laatste wedstrijd wordt concurrent SDO te Bussum verslagen. In de laatste wedstrijd tegen kampioen Martinus bezorgt invaller (en latere trainer) Iwan Zandwijken 5 minuten voor tijd de gelijkmaker, waardoor de plek in de KNVB behouden bleef. In 1979/80 wordt het kampioenschap op één punt gemist. In het zilveren jubileumseizoen 1980/81 werd wel het kampioenschap behaald (kampioenswedstrijd Vespucci-ASV Arsenal 0-5).

Het verblijf in de 3e klasse was slechts voor de duur van één seizoen. Tot in 1995 handhaafde het eerste elftal zich in de KNVB. De degradatie naar ‘de AVB’ was toen aanleiding te stoppen met selectievoetbal.

In de jaren ’80 werd topsport bij ASV Arsenal beoefend, want het hoogste damesteam haalde uiteindelijk zelfs de landelijke eredivisie. TV en landelijke kranten werden gehaald. Sponsors, reclameborden, een heus scorebord, het kon niet op. Op de top ging het helaas mis en viel het elftal uit elkaar. Wat blijft zijn herinneringen aan een mooie tijd met veel spannende wedstrijden.

p.v. NSU’70
Opgericht in 1970. Accomodatie: De Schinkel, IJsbaanpad.
Tenue: Oranje shirt , witte broek , blauwe sokken

Door het samengaan van diverse havenbedrijven in Amsterdam en Rotterdam werd de naam van de Stoomvaart Maatschappij Nederland (SMN) in 1970 veranderd in Nederlandse Scheepvaart Unie (NSU). Deze naam werd ook in de vereniging doorgevoerd: p.v. (personeelsvereniging) NSU’70. Ook het tenue werd aangepast: het blauwe shirt werd vervangen door oranje. Ook de oude houten kantine wordt vervangen. Door zelfwerkzaamheid wordt een gehele nieuwe kantine met kleedkamers gebouwd, waar we nog steeds gebruik van maken. Ook werd het grvaleveld in deze tijd aangelegd.

De naam NSU bleek niet voldoende aan te slaan voor het bedrijf en in 1978 werd besloten de naam wederom te wijzigen. De nieuwe naam werd Nedlloyd. De vereniging kon niet achterblijven en wijzigde de naam in p.v. Nedlloyd’70.

p.v. Nedlloyd’70
Nedlloyd’70 kende hoogte- en dieptepunten in de jaren ’80 en ’90. De jeugd uit de jaren ’70 stroomde door naar de senioren, waar veel van hen in het eerste of tweede elftal belandden. Ook veel vriendenteams maakten deel uit van de seniorenafdeling, al dan niet met een NSU of SMN achtergrond. Het eerste elftal rook meerdere malen aan de 4e klasse KNVB, wat 1 seizoen lukte. Alle overige jaren werden in de hoogste klasse van de AVB doorgebracht. Het tweede elftal lukte het twee maal de 4e klasse van de KNVB te halen. Voorzitters waren Nico Appels, Gerard van Tiggelen, Ludo Tilburgs, Coen Jonkerman & Wim Kastelein.Trainers in die periode waren o.a. Gerard Munnik, Jan Visser, Rem de Flart, René Thomassen, Ton Meulemans.

Het hoogtepunt qua ledental was begin jaren negentig, toen onderhuurder KNSM opging in de vereniging en er maar liefst 9 elftallen voetbalden op De Schinkel. De velden werden alleen op zaterdag gebruikt. Diverse seniorenelftallen worden kampioen in de periode. Daarna ging het echter steeds meer bergafwaarts, te beginnen met het ontbreken van een jeugdafdeling. Als ook het aantal senioren gaat slinken, daaraan parallel het aantal Nedlloyd-medewerkers, besluit moederbedrijf Nedlloyd de geldkraan toe te draaien. Geen geld voor een trainer betekent ook geen selectie-elftallen, waardoor zonder standaardelftal aan de competitie wordt deelgenomen. Het bestuur ziet zich genoodzaakt om een fusiepartner te zoeken om te kunnen overleven. Die wordt gevonden in ASV Arsenal. Met instemming van het bedrijf Nedlloyd wordt eind van het seizoen 1997/98 gefuseerd. Alle resterende leden (nog slechts 3 elftallen) worden collectief overschreven. Hiermee houdt de op dat moment oudste zaterdagvereniging te Amsterdam op te bestaan.

sc ASV Arsenal (van 1998/99 tot heden)
Na de fusie in 1998 met Nedlloyd’70 werd er in de nieuwe clubkleuren oranje/wit met frisse moed onder leiding van Iwan Zandwijken opnieuw begonnen in de 7e klasse. Het eerste seizoen werd in de laatste wedstrijd tegen Zandvoort het kampioenschap behaald. Een seizoen later werd het initiatief na een seizoen 6e klasse weer gestopt. In 2001/02 wordt er weer onderin gestart met een nieuw Zondag 1 team, dat twee seizoenen in de 6e klasse heeft geacteerd. Vanaf 2004/05 wordt er zonder eerste elftal gespeeld.